Ik Bouw Mijn Huis In Almere - Vanja Brinksma en Barry Joosten

Vanja Brinksma en Barry Joosten@Home

• April 2009: het eerste beton is gegoten

  4 juni 2009

• Januari 2009 - Vanja kan niet wachten om te gaan samenwonen met Barry.

  18 maart 2009

Mei 2009: geen loze leidingen en een badkamer zoals op schaal getekend

09-06-2009

Vanja en Barry zijn op 7 mei aan de beurt op het spreekuur bij Kees in de blauwe keet. Bouwer Kees laat zijn ogen snel over de keukentekening glijden, die het paar heeft gemaakt op de IKEA-website. “Ik zie dat u er al aardig mee bezig bent” luidt zijn diagnose. En daarmee kan het onderwerp ‘keuken’ weer even in de ijskast. Dat scheelt, nu is er tijd genoeg voor het vragenlijstje van Vanja. Dat staat vol zaken waar de Cavoli-Aukema’s in april ook al meer over wilden weten, zoals de positie van de stopcontacten, radiators en lichtschakelaars.

Vanja en Barry maken het de bouwer en zichzelf gelukkig niet al te moeilijk. Niet alleen omdat ze alles, minus de keuken, door de aannemer laten plaatsen. Net zoals bij de tuin heeft het stel liever niet dat ze te veel tijd in het onderhoud van de woning zullen moeten steken. “Ja, dat worden hoge ramen,” zegt Barry tegen Kees. “We hebben voor kunststof kozijnen gekozen; anders blíjf je schilderen.”

Vanja stelt Kees deze ochtend een vraag of tien, en ziet dan opeens een krabbeltje onderaan haar plattegrond van de nieuwbouw. Die staat inmiddels vol aantekeningen over loze leidingen, lichtschakelaars, buitenkraantjes en radiators staat. Ze stoot haar vriend aan: “Ik ben door mijn vragen heen, maar jij wilde dit toch nog weten?” En ze wijst naar het krabbeltje.“O ja,” zegt Barry, weer even helemaal de ICT’er die hij vijftig uur per week is. “Die KPN-aansluiting in de slaapkamer op de tweede verdieping, is die verplicht? Ik trek hem er anders toch weer uit. Hebben we weer een loze leiding meer.” Kees zal het navragen.

Eigenlijk kan Vanja zich nog wel voorstellen dat iemand zo’n KPN-aansluiting handig vindt. Zo vreemd is het niet. Nee, dan de laaghangende wasbakjes in badkamer die ze willen kopen... Wie kan dáár nou wat mee? Barry kijkt zijn vriendin vrolijk aan. “Dat is voor je billetjes, Vanja!” zegt hij. “Nee hoor, daar kun jij lekker in gaan plassen.” Ze kijkt hem triomfantelijk aan. Helaas voor Vanja moet Kees Barry toch gelijk geven. Dit aparte sanitair is erg geliefd bij Zuideuropeanen, legt hij uit. Met zo’n ding in de badkamer hoeven ze minder vaak te douchen. Hij kan haar geruststellen: die rare bak, die bidet heet, staat weliswaar op het plaatje, maar ze hoeven hem niet te kopen. “Gelukkig,” zegt Vanja, die inmiddels aan een verhaal over een vies hurktoilet op een Franse camping is begonnen. “Ik vind het maar een gek ding.” En op de door haar getekende badkamerplattegrond zou er ook geen plaats voor zijn. De tekening aanpassen, ook al moet het, is eigenlijk wel zonde. “Ja, je mag wel wat correcties aanbrengen met je ballpoint,” zegt ze tegen Kees, verlegen lachend. “Maar kijk nou toch, zelfs de toiletpot en de wasbak heb ik op schaal ingetekend.”