Ik Bouw Mijn Huis In Almere - De familie Staneke

Familie Staneke@Home

• Mei 2009: ondanks verzakte heipaal toch razendsnelle bouw van het caso

  9 juni 2009

• April 2009: korting op 'topaararatuur' in de keukenwinkel

  4 juni 2009

• Maart 2009- Hard voor de aannemer, mild voor de kinderen

  17 april 2009

• Februari 2009 - “Gucciman, Gucciman”

  18 maart 2009

• Januari 2009 - "Waar begint u aan? Deze kavel is maar 4 meter breed!”

  18 januari 2009

Juni 2009 – Winnyfred’s ruimtefilosofie

22-07-2009

Het zou een bezoekje ‘just for fun’ worden aan een grote sanitairzaak in Almere Buiten. Al had Winnyfred bedacht dat een grote wasbak voor de badkamer op de tweede verdieping welkom zou zijn. Als ze die tegen konden komen: graag. “Een trog zoeken we eigenlijk,” vertelt ze, door de winkel lopend. Dan kunnen we daarin straks lekker de pootjes van Gucci wassen, en wie weet ook die van een grotere hond.”

Een mooie bak is snel gevonden in de Baarnse showroom: strak, wit, recht en diep, een ontwerp in dezelfde klare lijnen als haar huis. “Weet je,” begint Winnyfred tegen de voorbijlopende verkoper, 800 lijkt ons een beetje veel geld. Maar voor 200 nemen we ’m mee. Dan mag je die ombouw die erbij zit houden.”

Pronkstuk
Even later staat Winnyfred steunend maar stralend in haar garagebox. Met naast haar de reusachtige ‘trog’, die ze voor 350 euro meekreeg. De verkoper ging zijn zaak opknappen en wilde er maar al te graag vanaf. Een wasbak van een meter lengte staat dan flink in de weg.

Bij gebrek aan een betere opbergplaats heeft ze haar eerste aankoop voor in het nieuwe huis de bergruimte in gesleept. Dan moet Jean Paul zijn fiets maar wat voorzichtiger wegzetten voortaan. Dit wordt het pronkstuk van haar badkamer: “Straks zal iedereen ‘wow’ roepen.”

Badkamer of wasstraat?
Midden juni is er op kavel 289 nog lang geen badkamer, wel iets dat op een wasstraat lijkt. “Toen de bouwvakkers de eerste muurtjes van het casco neerzetten, zag je echt de vorm van de toekomstige woning ontstaan. Tussen mijn deur en die van Anniki zit 27 meter; dat is me toch een diepte, zeker vergeleken bij de breedte van vier meter. ‘Als je hier met er met de auto ingaat, dan komt hij er schoon uit in de achterliggende straat,’ grapten we al.”

Afwerking
Winnyfred en de haren verheugen zich minstens zoveel over het hoofstuk ‘afwerking’. Nu is het allemaal nog gasbeton wat je ziet, maar als ze verder zijn met de bouw moet iedereen nog maar eens goed kijken, vindt ze. Bijvoorbeeld naar haar vloer. “Beneden komen er mooie, grote zwarte plavuizen. Glimmend, en een beetje granietachtig. Het was een je-bent-drie-keer-zoveel-waard-als-je-kost-restpartij.” Voor de eerste verdieping zal ze voor zwart laminaat gaan, en op het terras tussen haar woning en die van Anikki legt ze iets neer dat er ongeveer hetzelfde uitziet, “voor het ruimtelijke effect.”


Einde van het begrip deur
Als er iets strijdig is met Winnyfreds ruimtefilosofie, is het wel het begrip ‘deur’. Dat houdt ze consequent vol in de nieuwbouw, tot de badkamer aan toe. “Alleen een schotje voor de wc boven,” lacht ze. “Wij zijn gewend deuren niet te sluiten.” Al heeft haar puberzoon daar toch wat moeite mee. “We hebben daarom met JP afgesproken: een rood sein betekent ‘bezet’.”

Beneden komt wel een wc met een deur, daar hoeft niemand heen van Winnyfred, zelfs niet voor grote boodschappen. “Dingen mogen wat mij betreft worden gezien en geroken. En anders heb ik allemaal lekkere luchtjes staan: parfums, eau de toilettes. Dan moeten we die gewoon wat vaker gebruiken.”