Internet Explorer 6
Ivm de toegankelijkheid voor elke bezoeker www.drempelvrij.nl is Almere.nl niet optimaal te bekijken via Internet Explorer 6.0. Voor een betere weergave van deze site adviseren wij u een recente browser te gebruiken.
Ivm de toegankelijkheid voor elke bezoeker www.drempelvrij.nl is Almere.nl niet optimaal te bekijken via Internet Explorer 6.0. Voor een betere weergave van deze site adviseren wij u een recente browser te gebruiken.
Top van dit document
Direct naar de inhoud
22-07-2009
Twee keer hebben de Kallans al met uitvoerder Kees gesproken. Van hem hoorde Zafroellah waar hij op moest letten, bijvoorbeeld bij het laten aanleggen van de vloerverwarming. Kees gaf hen folders mee en verzocht de familie Kallan hem vooral te bellen als er ergens problemen mee waren. De uitvoerder luisterde op zijn beurt geduldig naar Zafroellah, en deed niet moeilijk over wat prijsvergelijkingen die hij maakte. Kees zat er zelfs begrijpend bij te knikken. “Sanitair en tegels, ja, die zijn inderdaad duurder bij ons. Nu ben je voordeliger uit, dat is mooi meegenomen,” stelde hij meegaand vast.
Die openheid kon Zafroellah wel waarderen. Hij beloonde Kees halverwege juni met een badkamerschets, die nu eens niet op ruitjespapier was getekend, maar met een technisch-tekenprogramma, AutoCAD.
Strak bouwtempo
De uitvoerder van Heutink had er bij Vanja en Barry geen probleem mee gehad om met een dikke balpen enthousiast aanvullingen op het ruitjespapier van hun badkamertekening te krabbelen. Misschien pakte hij dit keer wel een scherpgeslepen potloodje en een lineaal, uit respect voor Fayaz’ professionele schets.
Het bouwtempo is al even strak als de badkamertekening. Zafroellah bekijkt eind juni de pas gestorte vloer, maakt foto’s van de vorderingen en betaalt een rekening van de aannemer, zoals contractueel vastgelegd. Nu er weinig is om zich druk over te maken, moet hij opeens denken aan zijn enthousiaste Homerusbuurman.
Buren bijeenkomsten
De Kallans bezochten in 2008 de eerste burendag die de gemeente voor het Homeruskwartier organiseerde. Daar kregen ze een kleurtje op hun kleding geplakt. Zo waren ze makkelijk herkenbaar voor anderen met dezelfde sticker: hun toekomstige buren. Een van die gelijkgekleurden begon hieropvolgend enthousiast contactgegevens van de andere kaveleigenaars in hun stukje wijk te verzamelen. Hij had grootse plannen voor burenbijeenkomsten, vertelt Zafroellah. Iedere eerste zondag van de maand zouden de omwonenden voortaan bijeenkomen op een tijdstip dat de Kallans zich het liefst nog een keer omdraaiden.
Bureninitiatief lijkt niet goed te vallen
Er werd een mailtje rondgestuurd en nog een, er gingen grote excellijsten rond. Daarop kon je invullen hoeveel kinderen je had en hoe oud ze waren. Zo wisten alle Homerusbouwers precies waar ze aan toe waren wat betreft potentiële speelkameraadjes en buurvrouwen die het vast geen probleem vonden om af en toe even op te passen.Maar Fayaz en Farizah waren al lang niet meer in de leeftijd dat ze bij de buurkinderen moesten spelen en de excellijst liet de familie Kallan voor wat het was. De omwonenden hoefden bovendien ook niet alles van hen te weten, vonden Flemmy en Zafroellah.
Mogelijk waren ze niet de enige pioniers die geen behoefte hadden aan sociale controle, want op het gebied van burenactiviteiten lijkt het inmiddels erg rustig te zijn geworden.
